مفاهیم فارکس و بازارهای مالی – بخش سوم: بانکهای مرکزی و کارگزاران بازار فارکس

جمعه 15 شهریور 1387 - 7:30

فهرست مطالب


بازار مالی یا Financial Market چیست و به چه دردی می خورد؟


بازارهای مالی نقش کلیدی در تخصیص منابع مالی و نقدینگی در میان کسب‌وکارها و فعالین اقتصادی دارند. بازار مالی شرایط را برای خرید و فروش دارایی‌های مالی تسهیل می‌کند.


نقش اصلی بازار مالی، رساندن پول مازاد سرمایه‌گذاران به دست افرادی است که برای کسب‌وکار یا پروژه‌های اقتصادی خود نیاز به پول و سرمایه دارند.


بازار مالی نه تنها تخصیص منابع مالی را تسهیل می‌کند، بلکه به شفافیت و یافتن قیمت منصفانه هم کمک می‌کند.
وجود بازار مالی است که باعث می‌شود در هر لحظه و هر قیمتی خریدار و فروشنده‌ای در بازار وجود داشته باشد.


انواع بازار مالی


بازارهای مالی انواع متفاوتی دارند. در هر یک از بازارهای مالی، کلاس دارایی خاصی مبادله می‌شود.


بازار سهام


مشهورترین بازار مالی که در دنیا برای اکثر مردم شناخته شده است، بورس سهام است. در بازار سهام، اوراق سهام شرکت‌ها مبادله می‌شوند. در کلاس دارایی سهام، تمامی اوراقی که مبادله می‌شوند، ویژگی مشترکی دارند. در کلاس دارایی سهام، خریدار و فروشنده بخشی از سهام یک شرکت را مبادله می‌کنند.


هر ورقه سهم نشانگر بخشی از مالکیت یک شرکت است. این ورقه سهم در بازار مبادله می‌شود و بر اساس عرضه و تقاضا قیمت آن مشخص می‌شود. در عین حال شاید در سال سودی را هم بین صاحبان سهام تقسیم کند.


بازار اوراق قرضه


در بازار اوراق قرضه، کلاس دارایی که معامله می‌شود، اوراق قرضه دولت، شهرداری و شرکت‌هاست. در این بازار مالی، بدهی دولت یا بخش خصوصی به واحدهای کوچک مثل ۱۰۰ دلار تقسیم می‌شود و سپس در بازار به فروش می‌رسد.


هر ورق از اوراق قرضه زمان سررسید و بازدهی مشخصی دارد. خریدار اوراق قرضه، پول خود را به دولت یا بخش خصوصی می‌دهد و در قبال آن اوراق قرضه با سررسید و بازدهی مشخصی دریافت می‌کند. با فرارسیدن زمان سررسید اوراق قرضه، اصل پول و بازدهی آن به خریدار پرداخت می‌شود.


تفاوت اوراق قرضه با سهام خیلی ساده است. وقتی سهام می‌خرید، بخشی از مالکیت شرکت به نام شما زده می‌شود و شما از صاحبان شرکت هستید. اما وقتی اوراق قرضه می‌خرید، شرکت به شما بدهکار است. شما در شرکت مورد نظر هیچ سهمی ندارید و تنها جزو طلبکاران شرکت یا دولت هستید.


بازار پول


در بازار مالی پول، اوراق بهاداری با نقد شوندگی بالا و سررسیدهای خیلی کوتاه معامله می‌شوند. سررسید اوراقی که در بازار پول مبادله می‌شود، کمتر از یک سال است. در این کلاس دارایی، حجم بزرگی از منابع مالی با قدرت نقد شوندگی بالا مبادله می‌شوند. حساب‌های بانکی کوتاه‌مدت، صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک و اوراق قرضه کوتاه‌مدت بازار پول را تشکیل می‌دهند.


بازار مشتقه


در بازار مالی مشتقه، اوراق بهاداری معامله می‌شوند که پایه و اساس آن‌ها یک دارایی دیگر است، مثل اوراق سهام. در قراردادهای مشتقه، دو یا چند نفر بر سر قیمت یک دارایی مالی دیگر با یکدیگر توافق می‌کنند. خود اوراق مشتقه ارزشی ندارند و ارزش آن‌ها وابسته به دارایی است که از آن مشتق شده‌اند.


به طور مثال به جای این‌که به طور مستقیم روی سهام معامله کنید، می‌توانید در بازار مشتقه روی قراردادهای آتی و آپشن معامله کنید. در بازار مشتقه می‌توان روی تمام کلاس دارایی‌های مثل نرخ بهره، ارز، کالا، سهام و اوراق قرضه معامله کرد.


بازار کالا


در بازار مالی کالا یا کامودیتی، کالاهای فیزیکی مثل محصولات کشاورزی، انرژی، فلزات صنعتی و با ارزش معامله می‌شوند. بازار کالا یک بازار اسپات یا آنی است. یعنی کالا در برابر پول نقد مبادله می‌شود.


بازار رمزارز یا ارز دیجیتال


بازار مالی رمزارز ها جایی است که توکن و سکه شبکه‌های مختلف بلاکچین خرید و فروش می‌شوند. هر شبکه بلاکچین، توکن یا پول خود را دارد و این رمزارز در بازار ارز دیجیتال معامله می‌شود.


بازار فارکس


بازار فارکس، بازاری است که در آن مشارکت‌کنندگان می‌توانند اقدام به خرید، فروش، پوشش ریسک (هج) و سفته‌بازی کنند. در این بازار، ارز کشورها معامله می‌شوند. کلاس دارایی بازار فارکس، پول ملی کشورهاست و به همین دلیل بزرگ‌ترین حجم معاملات و بالاترین قدرت نقد شوندگی را در دنیا دارد.


بانک‌های مرکزی، بانک‌های سرمایه‌گذاری و تجاری، شرکت‌های تجاری، مؤسسات مالی و سرمایه‌گذاری، صندوق‌های سرمایه‌گذاری و معامله گران خرد فعالیت دارند. در واقع هر کسی می‌تواند وارد بازار مالی فارکس شود و در آن فعالیت کند!


ساختار بازار فارکس Foreign Exchange


بازار فارکس، عموماً به شبکه ای از مؤسسات بین‌المللی (مانند بانک‌ها) اطلاق می‌شود که به تجارت و با مبادله ارز می‌پردازند و اغلب واژه اختصاری فارکس (Forex) و یا اف ایکس (FX) برای اشاره به این بازار به کار می‌رود.


از آنجایی که این بازار فاقد سازمان مرکزی برای تنظیم سفارشات است، بازار فرا بورس (Over The Counter) خوانده می‌شود.
معامله گران و بازار سازان در بازار فارکس از سراسر جهان با استفاده از تلفن، کامپیوتر و فکس، یک بازار منسجم ۲۴ ساعته را به وجود آورده‌اند.


از آنجایی که مبادلات متمرکز نیستند، رقابت بین بازار سازان، مانع ایجاد سیاست‌های انحصاری برای نرخ گذاری می‌شود. اگر یک بازار ساز، نرخ را شدیداً تحریف کند، معامله گران این حق را دارند که بازار ساز دیگری را بیابند و معاملات خود را با وی انجام دهند.


در بازارهای غیرمتمرکز مانند بازار فارکس، بازار سازان متعددی وجود دارند که هر کدام نرخ خرید و فروش خود را ارائه می‌کنند که ممکن است نرخ آن‌ها باهم متفاوت باشد.

چه کسانی در این بازار فعالیت می کنند؟


در بازار فارکس


بانک های مرکزی


بانک های تجاری بزرگ


بانک های سرمایه گذاری


شرکت های بین المللی


صندوق های پوششی


صندوق های سرمایه گذاری و بازنشستگی


بروکر های فارکس


و


سرمایه گذاران خرد فعالیت دارند.


در بازار فارکس، ارز یا پول ملی کشور ها مبادله می شوند!


هر نماد یا سمبلی که در بازار فارکس می بینید، یک جفت ارز است. یعنی یک ارز در برابر ارز دیگر قیمت گذاری شده است.
جفت ارز یا Currency Pair از دو بخش تشکیل شده است. ارز اول، ارز اصلی است که خرید و فروش می کنید. ارز دوم، همان ارز مظنه است که قیمت ارز اول یا پایه را مشخص می کند. مثلا EURUSD نشانگر جفت ارز یورو به دلار آمریکاست. یورو ارز اصلی و پایه است و قیمت آن توسط ارز مظنه یا دلار مشخص می شود. اگر EURUSD برابر ۱٫۲۵ باشد، یعنی هر ۱ یورو، ۱٫۲۵ دلار قیمت دارد.


سلسله مراتب شرکت کنندگان در بازار فارکس


بازار فارکس یک بازار غیرمتمرکز است و به جای یک متخصص، بازار سازان متعددی در آن دخیل هستند، با این وجود می‌توان شرکت کنندگان در این بازار را به طبقات متفاوتی تقسیم نمود. حق تقدم با آن‌هایی است که اعتبار، حجم معاملات و تجربه بیشتری دارند.


در رأس این طبقه بندی، بازار بین بانکی (Interbank) قرار دارد که روزانه بالاترین حجم معاملات در آن رخ می‌دهد که البته بیشتر این معاملات بر روی ارزهای محدودی همچون دلار آمریکا، یورو، پوند، ین ژاپن و… صورت می‌گیرد.


در بازار بین بانکی، بزرگ‌ترین بانک‌ها می‌توانند از طریق کارگزاران بین بانکی و یا سیستم‌های واسطه الکترونیکی مانند EBS و رویترز، به‌طور مستقیم باهم در ارتباط باشند.


در این بازار، معامله بانک‌ها تنها بر اساس ارتباطات اعتباری آن‌ها با یکدیگر صورت می‌گیرد و حجم عظیمی از این معاملات به جای نقل و انتقال واقعی ارز، از طریق بدهکار و بستانکار کردن حساب‌های بانکی انجام می‌شود.


همه بانک‌ها از نرخ یکدیگر آگاهند و با این وجود هر بانکی برای معامله در نرخ پیشنهادی، باید ارتباط اعتباری خاصی با بانک دیگر داشته باشد. مؤسسات دیگر مثل بازارسازان آنلاین (Brokers)، شرکت‌های سهامی و صندوق‌های تأمین سرمایه گذاری باید از طریق بانک‌های تجاری به معامله بپردازند.


از آنجایی که بیشتر بانک‌ها (بانک‌های کوچک)، صندوق‌های سرمایه گذاری و سرمایه گذاران نهادی، با بانک‌های بزرگ خطوط اعتباری ثبت شده است ندارند، هیچ گونه دسترسی به نرخ‌ها پیدا نمی‌کنند. بنابراین معامله گران کوچک مجبور می‌شوند که تنها از طریق یک بانک، برای احتیاجات تبادلات ارزی خود اقدام کنند و به این ترتیب سرمایه گذاران طبقات پایین‌تر، نمی‌توانند به نرخ‌های رقابتی دسترسی داشته باشند.


اخیراً تکنولوژی موانع بین مصرف کنندگان بازار ارز و بازار بین بانکی را از بین برده است. تجارت آنلاین، با ایجاد ارتباط مؤثر و کم هزینه بین بازار سازان و سایر شرکت کنندگان، راه را برای مشتریان خرده پا هموار کرده و امکان دسترسی آن‌ها را به بازار بین بانکی فراهم ساخته است.


امروزه معامله گران شخصی هم قادرند دوشادوش بزرگ‌ترین بانک‌های جهان، با عملکرد و نرخ مشابهی به معامله بپردازند. به بیان دیگر معامله گران و سرمایه گذاران خصوصی هم قادرند از همان فرصت‌هایی استفاده کنند که قبلاً در اختیار بانک‌های بزرگ بوده است. امروزه فارکس یک فرصت نامحدود برای معامله گران آنلاین ارز است.


بانک مرکزی بزرگ‌ترین و تأثیرگذارترین بازیگر بازار فارکس!


در بازار فارکس، محرک اصلی بازار همان متغیرهای اقتصاد کلان مثل رشد اقتصادی، نرخ تورم و نرخ بهره است. از آنجایی که بانک‌های مرکزی دنیا نقش کلیدی مدیریت و کنترل متغیرهای کلان اقتصادی دارند و منابع مالی نامحدودی در مقایسه با سایر بازیگران دارند، نقش کلیدی و پررنگی در بازار فارکس هم ایفا می‌کنند.


بانک مرکزی یک موسسه مالی است که عرضه و توزیع پول و اعتبار کشور را در اختیار دارد. بانک مرکزی همان چیزی را تولید و توزیع می‌کند که در بازار فارکس معامله می‌شود! یعنی همان ارز یا پولی ملی کشورها.


بانک‌های مرکزی یا به طور مستقیم در بازار فارکس مداخله می‌کنند و یا با سیاست‌های پولی خود بر ارزش پول ملی خود تأثیر می‌گذارند.


گاهی اوقات بانک مرکزی برای تحریک رشد اقتصادی و تورم، پول چاپ می‌کند و به سیستم مالی کشور تزریق می‌کند. با افزایش نقدینگی در کشور، دسترسی به پول تسهیل می‌شود و هر کسی که می‌خواهد فعالیت اقتصادی انجام دهد، سرمایه اولیه برای شروع کار را پیدا می‌کند. به این سیاست، سیاست انبساطی می‌گویند. این سیاست باعث تضعیف ارزش پول ملی می‌شود.


گاهی اوقات بانک مرکزی برای تثبیت رشد اقتصادی و تورم، دسترسی به پول نقد را کاهش می‌دهد. این کار باعث کاهش نقدینگی در سیستم مالی می‌شود. یعنی پول نقد به دلیل کمیابی گران می‌شود و برای دریافت وام، باید بهره بیشتری پرداخت شود. به این سیاست، سیاست انقباضی گفته می‌شود. این سیاست باعث تقویت ارزش پول ملی می‌شود.
پس اگر می‌خواهید در بازار فارکس کار کنید، باید حتماً با بانک‌های مرکزی اصلی دنیا آشنا باشید و سیاست‌های پولی بانک‌های مرکزی را دنبال کنید.


در بازار فارکس، مؤسسات و شرکت‌های زیادی هم فعالیت دارند. مثل بانک‌های بزرگ تجاری و سرمایه‌گذاری یا صندوق‌های سرمایه‌گذاری و پوششی. دیدگاه و تحلیل مؤسسات بزرگ مالی هم برای شما باید اهمیت داشته باشد. چرا که آن‌ها معاملات با حجم بزرگی را در بازار فارکس انجام می‌دهند. دیدگاه آن‌ها می‌تواند اطلاعات کلیدی و مهمی از آینده ارزها را در اختیار شما قرار دهند.


بروکر یا کارگزار فارکس کیست؟


بروکر یا کارگزار فارکس، خدمات دهنده سرویس مالی است که شما را به معاملات بازار فارکس وصل می‌کند. بروکر به شما امکان خرید و فروش جفت ارزها را می‌دهد.


بروکر یا کارگزار مثل یک واسطه عمل می‌کند. امروزه تمامی بروکر های فارکس به طور آنلاین خدمات می‌دهند. یعنی نیازی به حضور فیزیکی در بروکر یا کارگزاری نیست. تمامی پروسه ثبت‌نام، افتتاح حساب و شارژ آن به صورت اینترنتی انجام می‌شود. برای معاملات هم پلتفرم‌های معاملاتی مثل متاتریدر در اختیار شما قرار می‌گیرد و می‌توانید خیلی سریع بازار را تحلیل و معامله کنید.


مقایسه بازار فارکس با بازار سهام


در این بخش به مقایسه اجمالی بازار فارکس با بازار سهام خواهیم پرداخت.


بازار ۲۴ ساعته


بازار فارکس به شکل اسپات (Spot Fx) در بین تمامی بازارهای جهان منحصر به فرد است، زیرا معامله در این بازار به صورت ۲۴ ساعته انجام می‌شود.

آموزش فارکس – زمان و ساعت شروع و پایان بازار های مالی بزرگ دنیا. با شروع مراکز مبادلات مالی دنیا، معاملات فارکس هم شروع می شود. در ساعات معاملات اروپا و آمریکا، حجم معاملات فارکس هم به شدت افزایش می یابد.


در هر ساعتی از شبانه روز یک مرکز مالی مهم در نقطه‌ای از جهان، برای تجارت باز است و بانک‌ها و دیگر مؤسسات در هر ساعتی از شب و روز به غیر از آخر هفته‌ها (بازار روزهای شنبه و یکشنبه تعطیل است)، به تبادل ارز می‌پردازند. در حالی که بعضی از بازارها به تجارت روزانه خود خاتمه می‌دهند، بازارهای دیگر در جهان شروع به تجارت می‌کنند.


تجارت روزانه ابتدا از مرکز مالی استرالیا و اقیانوسیه آغاز می‌شود. مراکز مالی مهم در سراسر جهان در طول یک روز، یکی پس از دیگری فعالیت خود را آغاز می‌کنند.


ترتیب باز شدن مراکز مالی مهم جهان به این صورت است: نیوزیلند، استرالیا، آسیای جنوب شرقی (ژاپن، هنگ کنک و…)، خاورمیانه، اروپا و آمریکا.


مثلاً هنگامی که بازارها در توکیو در حال بسته شدن هستند، در اروپا معاملات شروع می‌شود. در نهایت نیویورک و سایر مراکز در آمریکا شروع به کار می کنند.


اواخر بعد از ظهر در آمریکا، شروع روز دیگر در منطقه استرالیا و اقیانوسیه است و با باز شدن این بازارها، فرآیند دوباره شروع می‌شود. به بیان دیگر، در بازار فارکس هیچ گاه خورشید غروب نمی‌کند.


معاملات فارکس به فرم اسپات (Spot Fx) تقریباً در همه جهان انجام می‌شوند اما سه بازار مالی توکیو، لندن و نیویورک، تأثیرگذارترین بازارها هستند، زیرا ۷۰ درصد از معاملات بازار فارکس در زمان فعالیت این مراکز صورت می‌پذیرد.

میزان فعالیت و حجم معاملات در همه ساعات بازار یکنواخت نیست. در برخی ساعات میزان فعالیت و حجم معاملات به‌شدت افزایش می‌یابد و در مقابل در برخی از اوقات شبانه روز حجم معاملات به حداقل خود می‌رسد. در ساعاتی که بازارهای اصلی هم زمان باهم مشغول به فعالیت هستند. بیشترین حجم معاملات انجام می‌شود. خصوصاً ساعت‌هایی که بازارهای اروپا و آمریکا هم زمان باهم باز هستند.


بنا بر آنچه گفته شد، بازار فارکس یک بازار ۲۴ ساعته است اما در مقابل، بازار سهام ساعات کاری محدودی دارد. به عنوان مثال بازار سهام نیویورک کار خود را از ساعت ۹:۳۰ صبح آغاز می‌کند و ساعت ۵ بعدازظهر به آن خاتمه می‌دهد. چنانچه بین ۵ تا ۹:۳۰ به هر دلیل تغییری در قیمت‌ها ایجاد شود، معامله گران ناچارند تا ساعت بازگشایی یعنی ۹:۳۰ صبح روز بعد منتظر بمانند تا بتوانند معاملات خود را انجام دهند.


به‌علاوه اگر فردی شغل تمام وقت داشته باشد و تنها بعد از ساعت کاری بتواند معامله انجام دهد بازار سهام، بازار مناسبی برای انجام معامله نیست. این شخص اساساً سفارش‌ها را بر اساس قیمت‌های قبلی و نه قیمت‌های فعلی بازار قرار می‌دهد. این عدم شفافیت انجام معامله را بسیار دشوار می‌سازد. در بازار فارکس اگر فرد بخواهد بعد از ساعت کاری معامله کند می‌تواند مطمئن باشد که همان نقدینگی و مابه‌التفاوت قیمت خرید و فروش را دریافت می‌کند که در ساعات کاری می‌تواند به دست آورد.


میزان بالای اعتبار اهرمی High Leverage


در بازار فارکس برای انجام معاملات از طریق کارگزار (Broker) نیازی نیست تا مشتری تمام سرمایه لازم برای انجام معامله مورد نظر را در اختیار داشته باشد. بلکه بر اساس اعتباری که کارگزار در اختیار وی قرار می‌دهد تنها با پرداخت سهم کوچکی از حجم کلی معامله مورد نظر (معمولاً ۱ تا ۲ درصد) می‌تواند اقدام به انجام آن معامله نماید.


به اعطای اعتبار از طرف کارگزار اصطلاحاً Leverage گفته می‌شود. از آنجایی که معمولاً میزان نوسانات نرخ یک ارز در طول روز به‌ندرت از یک یا دو سنت بیشتر می‌شود، اگر از این اعتبار در معاملات استفاده نگردد میزان سود (یا ضرر) در معاملات بسیار پایین خواهد بود و جذابیتی برای سرمایه گذاری در این بازار ایجاد نخواهد شد.


در بازار سهام مشتری باید تمام پول لازم برای انجام معامله مورد نظر خود را به صورت نقد پرداخت نماید. اما در بازار فارکس برای انجام یک معامله، مشتری تنها یک تا دو درصد از کل سرمایه لازم برای انجام معامله را پرداخت می‌کند و مابقی اعتباری است که بروکر به وی اعطا می‌کند.


اعتباری (Leverage) که به‌طور معمول بروکرها به مشتریان خود ارائه می‌کنند برابر ۱:۱۰۰ (یک به صد) می‌باشد. این بدین معنی است که هر ۱۰۰۰ دلار از پول شما معادل صد هزار دلار خواهد بود.


امکان معامله هم در بازار صعودی و هم در بازار نزولی Two Way Market


در بازار فارکس احتمال رسیدن به سود، هم در بازار صعودی و هم در بازار نزولی وجود دارد.


در بازار سهام همواره یک معامله سودآور با خرید در قیمت پایین‌تر آغاز می‌شود و با فروش در قیمت بالاتر خاتمه می‌یابد. به بیان دیگر معامله گران تنها در زمانی که قیمت‌ها رو به افزایش است می‌توانند در بازار امیدوار به کسب سود باشند و در زمانی که روند قیمت‌ها نزولی است تنها باید نظاره گر باشند تا مجدداً روند صعودی آغاز شود.


اما در بازار فارکس به دلیل اینکه ارزها به صورت جفت معامله می‌شوند (مانند EURUSD) یک جفت ارز را می‌توان قبل از خرید به فروش ‌رساند. یعنی با خرید ارز طرف اول در واقع در همان لحظه اقدام به فروش ارز طرف دوم نموده‌اید!


به‌طور مثال زمانی که نرخ جفت ارز EURUSD (EUR ارز طرف اول و USD ارز طرف دوم است) به میزان ۵۰ واحد سقوط می‌کند بدین معنی است که یورو پنجاه واحد در مقابل دلار سقوط کرده و در مقابل، دلار نیز در برابر یورو افزایش ارزش یافته است.



هزینه‌های پایین معامله Low Transaction Cost

در بازار سهام، معامله گران علاوه بر مابه‌التفاوت قیمت خرید و فروش معمولاً کمیسیون هم می‌پردازند در حالی که کارایی بازار الکترونیک هزینه‌ها را کم کرده و این امکان به سرمایه گذاران داده است تا مستقیماً با بازار سازان معامله کنند، که در این بین، هزینه‌های واسطه گری نیز حذف شده است.


نقدشوندگی ۲۴ ساعته بازار ارز باعث می‌شود که معامله گران این بازار در تمام طول شبانه روز نرخ‌های رقابتی را دریافت کنند. حال آنکه معامله گران بازار سهام نسبت به ریسک‌های نقدینگی آسیب‌پذیرترند و عموماً مابه‌التفاوت بیشتری را مخصوصاً بعد از ساعات کاری بازار پرداخت می‌کنند.


بازار فارکس به دلیل هزینه‌های پایین، بهترین گزینه برای معامله گران کوتاه مدت است. اگر یک معامله گر در بازار سهام، روزانه ۳۰ معامله انجام دهد. و بابت هر معامله ۲۰ دلار کمیسیون بپردازد. باید روزانه ۶۰۰ دلار برای پرداخت کمیسیون هزینه کند. این مبلغ قابل توجه می‌تواند باعث کاهش سود و یا افزایش ضرر شود.


احتمال کم تغییر قیمت Limited Slippage


برخلاف بازارهای سهام، اکثر بازار سازان در بازار فارکس در زمان کوتاهی معامله درخواستی مشتری را بر اساس قیمت‌های ارائه شده انجام داده و تأیید آن را برای وی ارسال می‌نمایند.


سیستم‌های قوی هرگز قبل از ارائه قیمت پیشنهادی خود، اندازه حجم معامله مورد نظر یا جهت خرید یا فروش ارز مورد نظر را از معامله گر درخواست نمی‌کنند.


بازار سازان ناکارآمد ابتدا تعیین می‌کنند که سرمایه گذار فروشنده است و یا خریدار و سپس قیمت واقعی را پنهان می‌کنند تا سود خودشان را در معامله افزایش دهند. بازار سهام عموماً به روشی عمل می‌کند که در آن معامله لزوماً باقیمت مورد نظر معامله گر انجام نمی‌شود بلکه معامله در نزدیک‌ترین قیمت ممکن انجام می‌شود.


برای مثال فرض کنید که ارزش سهام شرکت مایکروسافت با نرخ ۵۲٫۵۰ در حال معامله می باشد. اگر فردی برای خرید در این نرخ سفارشی دهد تا زمانی که کارشناس دستور معامله وی را انجام دهد ممکن است قیمت به ۵۳٫۲۵ دلار برسد که در این شرایط عملاً مقداری ضرر به معامله گر تحمیل می‌شود و شفافیت قیمتی که توسط کارگزاران بازار ارز ارائه می‌شود. اطمینان می‌دهد که معامله گران همیشه یک قیمت مناسب و عادلانه را دریافت می‌کنند.


نقد شوندگی بالا High Liquidity


بازار معاملات ارز با میانگین حجم معاملات روزانه ۶٫۶ تریلیون دلار روان‌ترین بازار جهان است. این بدین معنی است که معامله گران می‌توانند به میل خود در هر شرایطی با حداقل ریسک یا وابستگی و بدون محدودیت زمانی (به غیر از روزهای شنبه و یکشنبه) وارد بازار یا از آن خارج شوند.


به بیان دیگر در بازار فارکس معاملات مشتریان در زمان بسیار کوتاهی انجام خواهد شد و مشتری هیچ‌گاه نگران انجام نشدن معامله درخواستی خود نخواهد بود، در حالی که در بازار سهام این امکان وجود دارد که برای خرید یا فروش سهمی، صف خرید یا فروش تشکیل شود و در نهایت مشتری نتواند سهم مورد نظر خود را در قیمت دلخواه خریداری یا به فروش برساند.



آشنایی مقدماتی با انواع معاملات در بازار فارکس Fx – Forex


معاملات نقدی Spot Tracsactions


معامله‌ای است که سررسید و تسویه آن حداکثر دو روز کاری بعد از انجام معامله باشد.


معاملات سلف Forward Tracsactions


قرار داد سلف معامله‌ای است که در آن اختیار خریدار و فروشنده نسبت به تحویل کالایی با کمیت و کیفیت معین در تاریخ و محل مشخص به توافق می‌رسند. قیمت را می‌توان در ابتدا یا زمان تحویل تعیین کرد. این نوع معاملات در دسته معاملات خارج از بورس (Over The Counter) قرار می‌گیرند.


معاملات آتی Future Transactions


این دسته از معاملات مانند معاملات سلف بوده اما صرفاً در بورس‌ها قابل انجام هستند و شرایط استاندارد بر هر معامله آتی حاکم خواهد بود.


معاملات اختیار Option Transactions


این دسته از معاملات هم در بورس‌ها و هم خارج از بورس‌ها انجام می‌شوند، با این تفاوت که قراردادهای اختیار در بورس‌ها تحت شرایط استاندارد انجام پذیر هستند. در هر معامله اختیار، یک فروشنده اختیار در برابر خریدار قرار خواهد گرفت. بر اساس این دسته از معاملات، خریدار اختیار در ازای پرداخت وجهی کمتر از ارزش کالای مورد مبادله، اختیار خواهد داشت در یک بازه زمانی مشخص اقدام به انجام معامله نماید و در طرف مقابل، فروشنده اختیار در طول این مدت و در صورت تمایل خریدار اختیار موظف به انجام معامله خواهد بود.